Η 89η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης είναι επέστρεψε για άλλη μια
χρονιά και μαζί της επέστρεψε η «ετήσια συζήτηση» για την μικροπολιτική
εκμετάλλευση που υφίσταται αυτός ο ιστορικός θεσμός.
Για την Ελληνική Λύση, η απάντηση είναι σαφής: Η ΔΕΘ έχει αποκλίνει από τον αρχικό της προορισμό και έχει μετατραπεί σε εργαλείο κομματικής προπαγάνδας.
Δυστυχώς η ΔΕΘ έχει μετατραπεί σε «κυβερνητική έκθεση» αφού αν
αφαιρεθούν τα κυβερνητικά, τα υπουργικά και τα περίπτερα των
οργανισμών δεν θα υπάρχει έκθεση.
Δυστυχώς, στην Ελλάδα του αρνητικού εμπορικού ισοζυγίου, της κατάρρευ
σης του πρωτογενούς τομέα και της βιομηχανικής παραγωγής, όπου η ίδια
η επιβίωσή μας βασίζεται σε εισαγωγές, τι προϊόντα να «εκθέσεις»;
Όταν ιδρύθηκε το 1926, η έκθεση είχε έναν σαφή στόχο: την προβολή της
Ελληνικής παραγωγής και τη δικτύωση επιχειρήσεων με καταναλωτές.
Σήμερα, παρατηρούμε μια θλιβερή παρακμή.
Η ΔΕΘ έχει εκφυλιστεί και έχει διολισθήσει σε «πλατφόρμα» για προεκλογικές εμφανίσεις και ψηφοθηρικές κυβερνητικές ανακοινώσεις, αντί να επικεντρώνεται στην πραγματική οικονομική ανάπτυξη.
Κάθε Σεπτέμβριο, βλέπουμε το ίδιο σενάριο: πολιτικοί ηγέτες μετατρέπουν
τα περίπτερα σε εκλογικά βήματα, προσφέροντας υποσχέσεις με στόχο τις
επόμενες εκλογές και όχι τις επόμενες γενιές. Την ίδια στιγμή, τα πραγματικά
προβλήματα της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας παραμένουν στο
περιθώριο.
Είναι παράδοξο που μια έκθεση η οποία διεξάγεται στη συμπρωτεύουσα
αγνοεί εντελώς τα καθημερινά προβλήματα των κατοίκων της. Κανείς δεν
αναφέρεται στο χάος που προκαλεί το έργο του Flyover στην κίνηση της
πόλης.
Κανείς δεν θίγει την ντροπιαστική κατάσταση των αθλητικών
εγκαταστάσεων, όπου ιστορικές ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ, ο Άρης και ο
Ηρακλής αναγκάζονται να αγωνίζονται σε γήπεδα του 1960. Γήπεδα που
φυσικά δεν είναι κατάλληλα για διεθνείς αγώνες, υποβιβάζοντας έτσι την
εικόνα ολόκληρης της πόλης.
Αυτή η αδιαφορία αποκαλύπτει την ασέβεια των συστηματικών πολιτικών
δυνάμεων προς τη Θεσσαλονίκη και τους κατοίκους της.
Η Οικονομική πραγματικότητα πίσω από τις υποσχέσεις,
Ενώ ο πρωθυπουργός θα αναφέρεται και πάλι σε «ανάπτυξη»
και «επενδύσεις», η πραγματικότητα είναι διαφορετική:
Επιχειρηματικό Περιβάλλον: Οι ελληνικές επιχειρήσεις πάσχουν από υπερ-
φορολόγηση και γραφειοκρατικά εμπόδια.
Η μικρομεσαία επιχείρηση, που
αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας, βρίσκεται σε συνεχή συρρίκνωση.
Δημογραφικό Πρόβλημα. Η νεολαία εγκαταλείπει τη χώρα, αναζητώντας
ευκαιρίες στο εξωτερικό, ενώ το κράτος συσσωρεύει χρέη που θα
κληρονομήσουν οι μελλοντικές γενιές.
Αγροτική Παραγωγή: Η ελληνική γεωργία υποβαθμίζεται συστηματικά
Εισάγουμε προϊόντα κατώτερης ποιότητας, ενώ οι Έλληνες παραγωγοί
εγκαταλείπουν τη γη τους. Παράλληλα, οι επιδοτήσεις κατανέμονται με
σκανδαλώδη, κομματικά κριτήρια, στερώντας πολύτιμους πόρους από
τους πραγματικούς παραγωγούς.
Ενεργειακό Ζήτημα: Παρά τις τεράστιες φυσικές δυνατότητες της χώρας,
εξακολουθούμε να εισάγουμε ενέργεια με υψηλό κόστος. Η Ελλάδα κατέχει
τη δεύτερη θέση παγκοσμίως στην παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ, όμως οι
καταναλωτές αντιμετωπίζουν ιστορικά υψηλούς λογαριασμούς.
Ο λιγνίτης,
ο μαύρος χρυσός της πατρίδας μας έχει «δαιμονοποιηθεί» και εξάγεται από ολιγάρχες για να επανεισαχθεί ως πανάκριβο ηλεκτρικό ρεύμα.
Το οποίο μάλιστα παράγεται σε μονάδες της
σοβιετικής εποχής παράγοντας πολλαπλάσια
μόλυνση από τις σύγχρονες ελληνικές μονάδες
που έχουν τεθεί σε αναστολή με πρόσχημα
ακριβώς την προστασία του περιβάλλοντος!
Η θέση της Ελληνικής Λύσης,
Για αυτούς τους λόγους, η Ελληνική Λύση
αποφασίζει να μη συμμετάσχει σε αυτό το
«πολιτικό θέατρο». Η συμμετοχή μας θα αποτελού
σε έμμεση νομιμοποίηση μιας διαδικασίας που έχει
αποκλίνει από τον πραγματικό της σκοπό.
Αντί για κομματικές ομιλίες και κενές υποσχέσεις,
η Ελλάδα χρειάζεται:
- Ουσιαστική στήριξη επιχειρήσεων μέσω μείωσης
φορολογικών βαρών και απλοποίησης διαδικασιών - Στρατηγικό σχεδιασμό για την αξιοποίηση των
φυσικών πόρων, συμπεριλαμβανομένων των
εξορυκτικών δραστηριοτήτων - Ενεργό οικονομική διπλωματία για την προώθηση
των ελληνικών προϊόντων διεθνώς - Συνολική στρατηγική για την επίτευξη
οικονομικής αυτάρκειας και ανεξαρτησίας
Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης πρέπει να
επιστρέψει στον αρχικό της χαρακτήρα ως
οικονομικός θεσμός,
Όσο χρησιμοποιείται ως εργαλείο πολιτικής προπα
γάνδας, αντί να εστιάζει στην πραγματική παραγω-
γική ανασυγκρότηση, η κομματική συμμετοχή σε
αυτήν αποτελεί συνενοχή στην υποβάθμισή της,
Η Ελληνική Λύση συνεχίζει την προσπάθειά της
για ουσιαστικές λύσεις, μακριά από τα φώτα της
δημοσιότητας και τις επιφανειακές υποσχέσεις
των καθιερωμένων πολιτικών δυνάμεων.
Κυριάκος ΒελόπουλοςΠρόεδρος Ελληνικής Λύσης
