Στη Θεσσαλονίκη γλειφιτζούρι, εξαόροφη τούρτα στην Αθήνα!
Γράφει ο Διανοούμενος Περικλής Μαυρίδης.
Πόλη του έρωτα και της αγάπης, πόλη της θάλασσας, της ομορφιάς, πόλη του ΠΑΟΚ, πόλη του Άρη, του Ηρακλή…
Αγροτικός Αστέρας, Απόλλων Καλαμαριάς, εδώ Θεσσαλονίκη…
Θυμάστε τότε; Τότε που η Θεσσαλονίκη ήταν κυρίαρχη πόλη της Ελλάδος;
Τότε που ήταν πρώτη στα Βαλκάνια Πανεπιστημιούπολη;
Τότε που η ΔΕΘ γέμιζε με χαρούμενους και ευτυχισμένους ανθρώπους;
Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης…
Δεκάδες βγήκαν από αυτό κι έγιναν φίρμες…
Άντζελα Ζήλεια, Ελένη Βιτάλη, Αντύπας, δικά μας παιδιά όλοι τους…
Και λίγο πιο κάτω το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης…
Όμως από το 1981 το «Αθηνοκεντρικό κράτος» μεθοδικά και οικονομικά κάθε χρόνο δίνει ένα οικονομικό μικρό γλειφιτζούρι στη Θεσσαλονίκη και κρατάει για τον εαυτό του την εξαόροφη τούρτα…
Κι εδώ; Έργα φαντάσματα!
Όπως η «Υποθαλάσσια Αρτηρία» που κόστισε εκατομμύρια αλλά δεν έγινε ούτε καν η αρχή της, το μετρό που έκανε παγκόσμιο ρεκόρ καθυστέρησης κατασκευής, αφού στην πραγματικότητα είχε ξεκινήσει ως έργο του Ελληνικού κράτους το 1979, πριν από 45 χρόνια.
Αυτά και άλλα πολλά που δεν έγιναν και μάλλον δε θα γίνουν ποτέ, όπως η μαρίνα στην Νέα Κρήνη που θα μας έκανε στα μάτια του Πλανήτη ανωτέρους του Μόντε Κάρλο, φιλοξενώντας το παγκόσμιο Jet set…
Εκατομμύρια ξοδεύτηκαν και χάθηκαν χωρίς να γίνει τίποτε.
Θλίψη.
Μπορεί λοιπόν να μην υπήρξαν έργα πολλά, αλλά στη Θεσσαλονίκη μας έμειναν τα γλειφιτζούρια και η ανθρωπιά…
Έξω καρδιά…
Εδώ Ανθρωπιά…
Εδώ Θεσσαλονίκη.-
